Zdrowie

Informacje na temat medycyny

Strona o zdrowiu

Zasadniczym warunkiem psychoterapii jest otwartość i zaufanie do „neutralnej" osoby spoza kręgu ludzi, z którymi stykamy się na co dzień. Błędem w sztuce jest praca psychoterapeutyczna z ludźmi powiązanymi rodzinnie lub przyjaciółmi. Wiele osób nie rozumie, jak wielkie znaczenie ma możliwość zwierzenia się komuś zupełnie obcemu z intymnych myśli, życzeń, fantazji lub wspomnień. Najważniejsze bowiem jest to, że tylko osoba stojąca poza granicami codziennych powiązań nie rości do nas żadnego prawa. Inne zalety psychoterapii: — o niektórych sprawach można mówić dwadzieścia, trzydzieści lub czterdzieści razy. W czasie gdy inni już dawno przestaliby słuchać, zawodowy terapeuta będzie nadal uczestniczyć w rozmowie. Powtarzanie dowodzi, że problem nie został jeszcze w dostatecznym stopniu rozpracowany; można się nie obawiać, że myśli i uczucia w postaci plotek dotrą do przyjaciół i rodziny; wobec człowieka obcego łatwiej jest ujawnić wstydliwe fantazje i budzące lęk myśli niż w kręgu rodziny lub przyjaciół. Można mieć także pewność, że nie będzie zawistnych spojrzeń, uśmieszków, przykrości albo prób strofowania; — można się nie obawiać, że w pewnej chwili trzeba będzie przerwać rozmowę. Wszystkie kontakty międzyludzkie poza terapeutycznymi kiedyś doprowadzają do sytuacji, w której druga osoba zaczyna zgłaszać życzenia i potrzeby. Gra polegająca na przemian na „dawaniu" i „braniu" w innych układach społecznych jest słuszna i zdrowa, w psychoterapii natomiast jest inaczej; — dobry terapeuta po wielu tygodniach, miesiącach, a nawet latach nie zgłosi wobec pacjenta żadnych pretensji z wyjątkiem honorarium. Uiszczenie rachunku może stanowić jedyne egoistyczne żądanie skierowane do chorego.