Zdrowie

Informacje na temat medycyny

Strona o zdrowiu

Wszystkie metody psychoterapii można stosować indywidualnie lub w grupie. Terapia grupowa w wielu osobach budzi niepokój. Obawa przed koniecznością obnażenia się wobec innych pacjentów powoduje, że leczenie indywidualne wydaje się atrakcyjniejsze. Omawia się wtedy, kształtuje i inscenizuje lub analizuje problemy samemu z terapeutą. Z kolei terapia grupowa ma tę przewagę, że inni uczestnicy ujawniają myśli, życzenia, fantazje lub konflikty, których być może sami nie śmielibyśmy poruszyć. Odwaga innych zwiększa własną śmiałość, uczymy się razem ze współuczestnikami oraz uczymy się od nich. Jest jednak jeden warunek: trzeba się samemu oddać do dyspozycji innych i zgodzić na współpracę. Wielu terapeutów posiada kwalifikacje uprawniające do terapii zarówno indywidualnej, jak i zespołowej. Zwykle w seansie grupowym, który trwa 1,5—2 godzin bierze udział 6—10 osób. W ośrodkach ściśle kobiecych oczywiście spotykają się tylko panie. W terapii małżeńskiej lub rodzinnej wychodzi się z założenia, że zaburzenie, cierpienie, choroba lub konflikt nie zależą tylko od jednej osoby, lecz że działa tu cały układ odniesień. Wzajemne zależności kształtują pewien ciąg, przebiegający wciąż według stałego konfliktorodnego wzoru. Prawie każdy z nas zna z doświadczeń własnej rodziny specjalne tematy, które prowadzą do sprzeczki i dalej do płaczu, krzyku, a nawet do przemocy i nie mogą znaleźć pozytywnego zakończenia. Przebieg wydaje się zawsze podobny, konflikt zaś nie do rozwiązania.