Zdrowie

Informacje na temat medycyny

Strona o zdrowiu

Ozon jest szczególnie bogatą w energię odmianą naturalnie występującego tlenu. Cząsteczka tlenu składa się z dwóch atomów tlenu (O2). Wskutek rozbicia, np. pod wpływem promieni ultrafioletowych lub wyładowania elektrycznego, tlen zmienia się w cząsteczkę trójatomową, zwaną ozonem (O3). W normalnych warunkach ozon jest gazem o ostrym zapachu. Drażni drogi oddechowe i jest trujący już w bardzo małych stężeniach. Rozpada się jednak szybko i reaguje z licznymi związkami organicznymi, niszczy barwniki, gumę i mikroorganizmy. Ozonoterapia wychodzi z założenia, że nawet najmniejsze ilości tego gazu mogą wyzwolić siły leczące, przyjmuje się bowiem, że przyczyną wielu chorób jest niedostatek tlenu lub zaburzenie oddychania komórkowego. Uważa się więc, że przez doprowadzenie ozonu zmieszanego z czystym tlenem aktywizują się ponownie lub leczą źle ukrwione albo obumarłe tkanki. Mieszaninę ozonu i tlenu wstrzykuje się w chorą tkankę, gazuje lub opryskuje ropiejące bądź oparzone miejsca; przy schorzeniach jelit mieszanina jest wdmuchiwana. Przy schorzeniach zębów i szczęk stosuje się różne roztwory do płukania. Mieszaninę tlenowo-ozonową stosuje się również w autohemoterapii (leczenie własną krwią). Pobraną krew poddaje się działaniu ozonu, ewentualnie naświetla jeszcze promieniami ultrafioletowymi i następnie dożylnie lub domięśniowo wprowadza znowu do własnego krwiobiegu.