Zdrowie

Informacje na temat medycyny

Strona o zdrowiu

Leki, których używa się normalnie do miejscowego znieczulenia, wstrzykuje się albo do tkanki, albo powierzchniowo podskórnie. Dokonuje się tego bądź bezpośrednio w bolesne miejsce, bądź w tak zwanej strefie odruchowej. Są to te odcinki skóry, które są powiązane drogami nerwowymi z narządami wewnętrznymi. Pojęcie leczenia segmentowego wywodzi się z istnienia stref odruchowych. Na przykład przy kolce wątrobowej ból promieniuje od prawego łuku żebrowego aż pod prawą łopatkę. Tu powinna znajdować się strefa odruchowa, a celowane wstrzyknięcia w ten obszar skóry łagodzą ból. Ale nawet jeśli ból bezpośredni nie występuje, obserwuje się często, że schorzenia narządów wewnętrznych wywołują określone zmiany na pewnych obszarach skóry i tkanki podskórnej. Z tego wyprowadza się zależność pomiędzy narządem i powierzchnią skóry, a leczenie segmentowe kieruje się tą właśnie zależnością. Jest oczywiste, że subiektywne odczucie bólu zmniejsza się wskutek miejscowego znieczulenia prokainą. Decydujące w znieczuleniu przewodowym jest to, że działanie trwa dłużej niż znieczulający efekt prokainy. Po kilkakrotnym zabiegu ból powinien zniknąć na zawsze.