Wirtualne Zdrowie

Informacje na temat medycyny

Strona o zdrowiu

Ustrój broni się przed „obcym" za pomocą systemu odpornościowego. Do tego systemu należy również rodzaj „pamięci", która nawet po upływie lat umożliwia rozpoznanie zarazków już kiedyś zwalczonych i potrafi je natychmiast unieszkodliwić: organizm jest przeciwko nim uodporniony na przebyte choroby zakaźne trwa zwykle przez całe życie, po szczepieniu natomiast rośnie, później zaś, po upływie pewnego czasu, znowu maleje. Do ustroju wprowadzone zostają osłabione lub zabite zarazki, względnie toksyny pozbawione toksyczności. Układ immunologiczny zaczyna wtedy wytwarzać przeciwko nim substancje odpornościowe. Proces ten objawia się tak zwaną „reakcją poszczepienną", która może przybrać postać lekkiej gorączki i wpłynąć na pogorszenie samopoczucia. Tego rodzaju szczepienia chronią również długo przed różnymi schorzeniami. Okres odporności na chorobę przedłużają szczepienia przypominające. Niekiedy do szczepienia przypominającego dochodzi niepostrzeżenie przy ponownym zetknięciu się z danym zarazkiem. Uodpornienie bierne polega na wstrzyknięciu gotowych przeciwciał, wytworzonych w ustroju człowieka lub zwierzęcia. Metodę tę stosuje się wówczas, gdy istnieje podejrzenie, że doszło do zakażenia, a brakuje czasu, by organizm wyprodukował własne przeciwciała. Te tzw. immunoglobuliny lub gammaglobuliny zapobiegają rozwojowi choroby lub łagodzą jej przebieg pod warunkiem, że zostały wprowadzone do organizmu w pierwszych trzech dniach po zakażeniu. Ich działanie ochronne trwa tylko 3 do 4 tygodni. Przy wstrzykiwaniu obcego białka istnieje zawsze niebezpieczeństwo reakcji alergicznej, która — w krańcowym przypadku — może przybrać postać niebezpiecznego dla życia wstrząsu.